کلاس ۹ تیر ماه ۱۴۰۴

اولین جلسه دوره دوم نویسندگی قدم را از نگاه هنرجوی نوجوانمان ببینید:

در کلاس نشستم ساعت ۱۱:۰۰ صبح است کلاس ساکت ساکت است تنها صداهایی که کمی به گوش می‌رسد صدای کولر و صدای ورق زدن آرام کاغذ یا خوردن سر خودکار به کاغذ است.

سکوتی که کلاس را پر کرده است را دوست دارم آرامش خاص و زیبایی دارد آرامشی که کمتر جایی و در زمان‌های کمی پیدا می‌شود همه غرق در نوشتن هستند هر کسی برای خود دنیایی دارد اما انگار الان دنیاهایمان یکی شده حتی با اختلاف نظرهایی که ممکن است باشد.
این یکی از تمرین‌های نویسندگی است این تمرین را خیلی دوست دارم چون حس می‌کنم علاوه بر من که در اینجا نشستم افرادی که ممکن است این متن را بخوانند نیز جای من هستند.......

.....تا اینجا که این متن را برای شما نوشتم عقربه‌های ساعت به عدد ۱۱:۰۹ دقیقه رسیده‌اند نمی‌دانم ممکن است بعداً کسی این متن را بخواند یا نه اما بدان که اینجا یعنی آرامش یعنی پیدا کردن خودِ واقعیت یعنی آرام شدن مغز و رسیدن به حقایقی!

#فاطمه_عیدی
قسمتی از متنی که فاطمه جان عیدی سر کلاس نویسندگی قدم نوشتند بدون کوچکترین ویرایش یا بازنویسی