روزنوشت

می‌خواهم با خداوند رفیق شوم

می‌خواهم با خداوند رفیق شوم؛
چون تنها کسی است که من را تنها نمی‌گذارد.
چون به او اعتماد دارم.
چون او پشتم را خالی نمی‌کند.
چون او دستش باز است.
چون هر وقت بخواهم هست.
چون هرجا بخواهم هست.
چون مراقب من است.
چون از حرف‌هایم خسته نمی‌شود.
چون هیچوقت مرا قضاوت نمی‌کند.
چون راه را بلد است.
چون راه را نشانم می‌دهد.
چون رفیق نیمه راه نیست.
چون اشک‌هایم را به دامان می‌گیرد.
چون تمام گذشته‌ام را می‌داند اما به رویم نمی‌آورد.
چون هیچوقت دشمنم نمی‌شود.
چون با همه مهربان است.
چون هوای عزیزانم را دارد.
چون مسیر را برایم هموار می‌کند.
چون تمام عیب‌هایم را می‌پوشاند و آن‌ها را به رخم نمی‌کشد.
چون محبت من را در دل دیگران می‌اندازد.
چون همه چیز را او به من داده.
چون همه‌ی راه‌ها را او نشانم داده.
چون مسیر را او برایم ساخته.
چون به من بارها و بارها فرصت دوباره داده.
چون عاشقانه کنارم مانده.
چون او خدای من است و من بنده او هستم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *