چه رازی دارد امشب یاد آن سوز صدایت

با دل بی‌چاره‌ی من؟

گاه می‌گویم ولی باور ندارم

کاش من عاشق نبودم

این سرود تلخ و شیرین را...

خوب شد من این سرود تلخ و شیرین را شنیدم

خوب می‌دانم

برگ خسته بر تن این پیر بشکسته

بدون این سرود ناب

هرگز نمی‌ماند.

پاییز ۱۳۸۰