آرزوهای تلنبار شده
و امیدی سر دار
و شبیخون خیال
بعد طغیان همه خاطرهها
مثل دریا شدهام، بعد طوفانی سخت
کاش میدانستی
در حضور تو همه خاطرهها میمیرند
با دمت همدم من
این امید است که جان میگیرد
فاطمه رستم زاده سرشکه
سال ۱۳۷۸
شعرهای دیگر از دفتر شبانه:
منتظر شنیدن نظرات ارزشمندتان هستم
جالب بود
هنوز من اینو حفظم☺️